เบื่อ hi5 ไม่รู้สิ.. คงเหนื่อยล่ะมั๊ง ที่ต้องคอยเรียกร้องความสนใจจากสังคม กลับมาเล่น space ดีกว่า.. (คิดว่ามันเชยแล้ว คงไม่มีคนอ่าน ฮ่าๆๆ)

 

ตอนนี้เรากำลังอยู่ในภาวะที่หมิ่นเหม่ ซึ่งเสี่ยงต่อการเกิด "อาการทางประสาท" และ "โรคซึมเศร้า" รึเปล่า.. คิดว่านะ ว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น

 

เพราะในหนึ่งสัปดาห์ ต้องทำงาน 5 วัน เดินทางไปกลับร่วม 3 ชั่วโมง เพื่อไปเข้าฟิตเนสหลังเลิกงาน กว่าจะถึงบ้านก็ 4 ทุ่มกว่าๆ

 

เสาร์-อาทิตย์ก็มีเรียนเต็มวัน ..แล้วเวลาพักผ่อนอยู่ที่ไหนเนี่ย อยากไปทะเล แต่ก็ทำได้แค่นั่งจ้องหน้าคอมฯ ในช่วงหัวค่ำ

 

"งาน คือ หน้าที่" บางทีก็ต้องฝืนอะไรหลายๆ อย่างเพื่อทำงานให้ผ่านพ้นไปอย่างราบรื่นในทุกวัน ..เริ่มเหนื่อยสะสม

 

ใจอยากไปหางานใหม่ที่ไม่ขัดกับธรรมชาติของตัวเองขนาดนี้ แต่ติดที่ "รายได้" ..ซึ่งพ่อแม่ค่อนข้างพอใจ

 

พยายามจะหาความสุขจากงานและคนรอบตัว แต่ดูเหมือนทัศนคติจะไม่สอดคล้องกันสักเท่าไหร่

 

ภาษาชาวบ้านเรียก "เข้ากับใครไม่ได้" ..แค่นั่นแหละ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเพราะอะไร

 

ไม่อยากเป็นคนอ่อนแอ ไม่อยากให้ความเหงาของเรา พาเราไปเป็นภาระให้คนอื่น

 

เวลาทำงานก็ต้องอดทน (เพื่อนร่วมงาน.. ที่ไม่รู้จะมายุ่งกะชีวิตกูทำไม)

 

เวลาจะกลับบ้านก็ต้องรอคอย (รถเมล์.. ออกแค่ชั่วโมงละหนึ่งคัน)

 

เวลาว่างก็คิดฟุ้งซ่าน (ถึงใครบางคน.. ที่จบกันไปนานแล้ว) 

 

ถ้าเปลี่ยนไปทำงานที่เงินเดือนน้อยกว่านี้ จะอยู่ได้มั๊ย

 

แล้วงานอะไรที่เราจะอยู่ได้นาน อย่างมีความสุข

 

ตราบใดที่ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้..

 

"ก็คงต้องเป็นอย่างนี้ ..ต่อไป"

ชาวราศีพฤษภเป็นคนธาตุดิน เป็นคนนิ่งๆ และไม่โลดโผนมากนัก แต่ก็ไม่ใช่คนจำพวกที่น่าเบื่อ ชาวราศีวัวออกจะเป็นคนที่อุบอุ่น ละเอียดอ่อน และโรแมนติกด้วยซ้ำไป เขาจะทำสิ่งใดด้วยใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความจริงใจ สิ่งที่เขาต้องการก็คือความจริงใจเช่นกัน ความเข้าใจกันและสมัครสมานสามัคคีกัน ชาวราศีวัวเป็นคนที่ชอบสิ่งของที่ดูหรูหรา ดูดี อาจไม่จำเป็นต้องเป็นของมียี่ห้อ แบรนด์เนมอะไร หากเป็นที่ถูกอกถูกใจเขาได้ล่ะก็ คนๆนั้นก็อาจจะเป็นคนโปรดของชาวพฤษภเลยทีเดียว หรือไม่ก็ต้องเป็นคนที่สามารถทำให้เขาอารมณ์ดีได้และแสดงออกทางความรู้สึกให้มากๆเข้าไว้ แล้วคุณก็จะเป็นที่รักของชาวราศีนี้ได้อย่างง่ายดาย ไม่เชื่อก็ลองดูสิ

ความโรแมนติกแบบราศีพฤษภ

คงไม่มีคำไหนจะอธิบายความโรแมนติกของชาวพฤษภได้ดีเท่ากับคำว่า หวาน และอ่อนโยน เขาจะเป็นคนที่มีอารมณ์ละเอียดอ่อน การสัมผัส การส่งยิ้ม หรือการสบตาจะมีความหมายเป็นอย่างยิ่งถ้ามาพร้อมกับดอกกุหลาบสวยๆ หรืออะไรที่สร้างบรรยากาศให้ความโรแมนติกได้ เป็นอะไรที่ทำให้ชาวพฤษภปลื้มใจสุดๆ เพราะชาวพฤษภให้ความสำคัญกับสิ่งของที่มีความหมายเหล่านี้ และสิ่งของต่างๆที่อบอวลไปด้วยความหวาน ชาวพฤษภเป็นคนที่ยึดถือในความหนักแน่น มั่นคง ถ้าคุณพิสูจน์ใจให้เขาเห็นถึงความมั่นคงและซื่อสัตย์ในตัวคุณแล้ว คุณจะเป็นหนึ่งในดวงใจของเขาตลอดไป

ความรักของราศีพฤษภ

ชาวพฤษภจะเป็นเพื่อนที่ดี ถ้าเจอคนที่ถูกใจและต้องไม่ผูกมัดอะไรมากมาย ความสัมพันธ์ของชาววัวจะเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่จะยืนยาวไปอีกนาน เขาจะไม่ยอมย่อท้อต่ออุปสรรคใดๆ จนกว่าจะได้มาในสิ่งที่ปรารถนา เขาเป็นคนที่ทุ่มเทและจริงใจ ดังนั้นหากใครรู้ตัวว่าไม่ใช่คนที่จริงใจ หรือชอบเอาเปรียบคนก็อย่าคบกับชาววัวเลย เพราะเขาไม่ชอบคนแบบนี้ ชาวพฤษภชอบที่จะคบเพื่อนน้อยๆ คน แต่คบแบบสนิทแนบแน่น เขาจะสร้างมิตรภาพกับคุณแบบจริงใจและจริงจัง เพื่อนของชาวพฤษภควรจะฝึกการง้อและเอาใจไว้บ้าง เพราะชาววัวค่อนข้างจะขี้งอนและขี้น้อยใจ อาจจะเป็นการง้อโดยการขอโทษ ทำตัวดีๆ เอาใจ หรือไม่ก็อาจเป็นการหาซื้อของเล็กๆน้อยๆที่มีความหมายดีๆให้ แค่นี้เพื่อนชาวพฤษภของคุณก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้แน่ๆ

ความสัมพันธ์แบบชาวราศีพฤษภ

ชาวพฤษภเป็นคนที่หนักแน่นในความรัก เมื่ออยู่ในที่สาธารณะเขาจะเก็บอาการไม่แสดงออกความรู้สึกมากนัก แต่ถ้าอยู่ตามลำพังก็จะแสดงความรู้สึกออกมาตรงๆ ชาววัวต้องการการดูแลเอาใจใส่มากพอดู ซึ่งไม่จำเป็นว่าจะต้องอยู่ด้วยกันตลอด 24 ชม. สามารถมีความเป็นอิสระส่วนตัวได้ ตราบใดที่มีความไว้เนื้อเชื่อใจกันและกัน ชาวราศีพฤษภมองเรื่องของความรักกับเรื่อง Sex เป็นของคู่กัน และเป็นองค์ประกอบของกันและกัน ดังนั้น Sex จึงเป็นเรื่องที่สวยงามของชาวพฤษภ

SEX กับราศีพฤษภ

ชาวพฤษภเป็นอีกหนึ่งราศีที่มีเสน่ห์เย้ายวนใจ มีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามอย่างง่ายดาย เขาจะใช้สิ่งเหล่านี้แหละเพื่อแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง สำหรับเขาการแสดงออกในความรักของเขาจะแสดงออกอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน เป็นคนที่สร้างอารมณ์และความรู้สึกที่ดีในการอยู่ร่วมกัน เป็นคนที่มีความโรแมนติก เพราะเขารู้สึกว่า Sex มาจากความรู้สึกข้างในที่เต็มไปด้วยความรัก ซึ่งเป็นสิ่งสวยงามในชีวิตเขา แล้วอะไรหล่ะที่ชาวราศีพฤษภต้องการ ชาวพฤษภต้องการใครสักคนที่หนักแน่นและมั่นคงที่จะทำให้ชีวิตของเขามีความสุขได้ ต้องการคนที่ให้ทั้งความรัก การดูแลและสิ่งของที่มีความหมายดีๆ ที่จะติดตรึงอยู่ในใจของชาววัวตลอดไป การดูแลให้ความอบอุ่นและความเชื่อมั่น คือวิธีที่เหมาะที่สุดที่จะปฏิบัติให้กับชาวพฤษภและก็เป็นสิ่งที่เขาต้องการ ชาวพฤษภเป็นคนที่พึ่งพาอาศัยได้และเป็นคนที่คอยดูแลเอาใจใส่สม่ำเสมอ หากใครต้องการเป็นคนที่โชคดีที่จะใช้ชีวิตในโลกอันสวยงามร่วมกับเขาได้ จะต้องใจเย็นและใช้เวลาในการค่อยๆบ่มเพาะความรัก ความรู้สึกในการพิชิตใจชาวพฤษภ

 

            คิดว่า “ได้บ้างไม่ได้บ้าง” อ่านแล้ว “งง” อะเด้!! อ่านไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เข้าใจเองแหละ ว่าแต่จะอ่านไม่อ่านนั้นก็อีกเรื่องนึง ไม่ได้บังคับ ว่ะฮ่ะฮ่า..

อันดับแรกต้องนี่เลย “ภูมิคุ้มกันทางด้านอาหาร” เพราะท้องเสียเกือบตายตั้งสี่เดือน (-_-“) คิดว่ากลับไปคราวนี้ “ใดๆในโลกนี้ เราก็คงจะแ*กได้หมดแล้วแหละ ยกเว้นของเสียและขยะอ่านะ”

อย่างที่สองคง “เพื่อน” อาจไม่มากมายและไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์เท่าไหร่ แต่ก็เอาวะ... “ได้มาแล้วนี่ให้ทำไงล่ะ” ฮ่าๆๆ แล้วก็ “สังคม” สงสัยล่ะสิว่าต่างกับเพื่อนยังไง คืองี้ เพื่อนมันเป็นเพื่อนไง ส่วนสังคมเนี่ย เป็นฐานะอะไรก็ได้ แต่เรามาเจอกันแล้วก็ลิ้งค์ๆกันไว้ บางคนกลายเป็นเพื่อนร่วมงาน บางคนเป็นที่ปรึกษา บางคนมาเป็นพี่เป็นน้อง บางคนได้เป็นถึงผู้มีพระคุณให้เราได้พึ่งพิง และบางคนก็ได้เป็นแค่คนรู้จัก..

เอ่อ.. “ได้ภาษาอินโดฯ” (แม้จากหางอึ่งจะเพิ่มเป็นหางหนูแฮมสเตอร์ก็ตาม) แต่เป็นสิ่งที่ทุกคนคาดหวังจากการมาต่างบ้านต่างเมืองของเราในครั้งนี้ เออ..ถือว่าได้แล้วนะ เหอะๆๆๆ

ต่อมาคงเป็น “เวลา” ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่าได้มาอยู่คนเดียวในต่างแดนตั้งเกือบปี มันก็เลยมีเวลาว่างเยอะ ได้เรียน ได้คิด ได้เพ้อ ได้ฟุ้งซ่าน ได้พักผ่อน ได้ทำอะไรเอง (ซักผ้า รีดผ้า ทำกับข้าว ฯลฯ) และ

ได้ “อิสระ” เออ..อันนี้ได้จริง มีอย่างที่ไหน ตีสองยังนั่งอยู่ในร้านอินเตอร์เน็ต ห้าทุ่มหิวข้าวก็เดินออกมาหาข้าวกิน ขืนอยู่ไทยทำอย่างนี้ “แม่คงได้ตีตาย” (เข้าใจหน่อยว่าไม่เคยอยู่หอ) มันทดแทนช่วงเวลาในมหา’ลัยได้พอสมควรเลย (อย่าเอาไปบอกแม่เรานะ เรา”โป้ง” จริงๆ ด้วย)

ได้ “เที่ยว” ความจริงคือไม่ว่าจะไปที่ไหน อู๋ก็ขอเที่ยวไว้ก่อนอยู่แล้วอะ แต่ถ้าอยู่ที่ไทยก็คงไม่ได้เที่ยวบาหลี ไม่ได้เที่ยวยอกยา ไม่ได้เที่ยวอินโดนีเซียนั่นแหละจริงมะ คิคิคิ

อันนี้..(ขออายนิดนึง) “ได้แฟนเป็นเด็กน้อยสมใจอยาก” แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ (ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า “โคตรสั้น” ถึงจะถูก) แต่เราก็มีความสุขมากกกกกก อยากขอบคุณเค้านะที่สละเวลามาเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำดีๆ ให้เรา คิดถึงเมื่อไหร่ก็ยังสวยงาม อืม... “อู๋รักเด็กค่ะ” (^_^)

อืม..ได้ “มือถือเครื่องใหม่” ทั้งที่ใจก็ยังไม่พร้อมจะลืมเครื่องเก่า แต่ในเมื่อของมัน “หาย” ครั่นจะให้ใช้พิราบสื่อสารก็เกินไป เลยต้องซื่อเครื่องใหม่ เพื่อรอคอยใครสักคนนึกขึ้นได้ว่ายังมี “คนหน้าตาดี” หลบมาหายใจทิ้งไปวันๆ ที่อินโดนีเซีย (เมื่อไหร่เทวดาจะดลใจให้มันโทรมาซะทีวะ... “ก้อนอิฐ” เอ๊ยยย...)

                รวมทั้งที่ได้กลับไปเป็นเด็กที่ต้อง “แบมือขอเงินพ่อแม่ใช้อีกครั้ง” ทั้งที่เคยมีงานมีการทำ มีเงินเดือนเป็นของตัวเองแล้วนะ (T-T) คือ อันนี้ไม่ได้อยากเลย แต่มันจำเป็นจริงๆ (วิกฤตินี้เชื่อมโยงมาจากการที่เงินทุนสนับสนุนไม่พอเลี้ยงชีพนั่นเอง.. กรรม)

อ่อ..สิ่งสุดท้ายที่ลืมไปเลยคือ “ได้ทุน” ในชีวิตนี้ได้ชื่อว่าเป็น “นักเรียนทุน” ที่ได้เงินรัฐบาลมาใช้จ่ายทุกเดือน (แม้ว่าจะไม่พอ “แ*ก” สักเดือนเลยก็เหอะ) เอาเป็นว่าอย่างน้อย การมาอินโดฯ ครั้งนี้ก็ถือว่า “ได้เยอะ” อยู่เหมือนกันเนาะ..ว่ามั๊ย??

 

ปล. ที่สำคัญคือได้รู้ใจตัวเอง ได้รู้ว่า “รักเธอ.. ประเทศไทย” ...จุ๊ฟฟๆๆๆ ฟอดดด

ฝนตกหนัก เสียงอาซาลดังกระหึ่มจากทุกทิศ ถ้าเป็นมุสลิมก็ไปละหมาด ส่วนเด็กพุทธที่น่าสงสารก็ยังคงต้องดำเนินชีวิตแบบไร้ "วิตาหมู" ต่อไป..

นี่ต้องหอบโน๊ตบุ๊คมามหาลัยสองวันติดๆ เพราะหอที่เช่าด้วยราคาเกือบครึ่งนึงของทุนการศึกษา มันไม่มีอินเตอร์เน็ตให้ใช้ โอ้..อนาถแท้..

 

เมื่อวานร้องไห้หนักจนอ้วก.. ตอนเย็นแม่ก็ชวนให้ไปกินบุฟเฟ่ต์ที่โรงแรมนารายณ์เป็นเพื่อน

หนีกลับมาก่อน มาถึงก็อาบน้ำนอน เพราะเหนื่อยกายและเพลียหัวใจ .. เฮ้อ เป็นเอามากเนอะ

แต่วันนี้แข็งแรงดีมาก ๆ ไม่มีความรู้สึกเศร้า ๆ เข้ามากวนใจอีก เมื่อทุกอย่างเป็นสิ่งที่ผ่านไปแล้ว

ไป warehouse คนเดียว กลับคนเดียว เหงานิดหน่อย แต่ก็อาศัยคุยกับพี่คนขับรถ ไปตลอดทาง

"อยากเป็นอย่างเจ้านายจัง เค้าน่ารัก ใจดี ขี้เล่น เป็นมิตรและฉลาด" ที่นี่ใคร ๆ ก็รักเค้า ดีจริง ๆ เลย

"คนที่มีความสุขจะเผื่อแผ่ความสุขจากภายใน..แล้วคนรอบ ๆ ตัวก็จะรับรู้ได้" .. เค้าก็เป็นคนอย่างนั้น

เวลายิ้มแล้วโลกสดใส เป็นรอยยิ้มของคนที่มองโลกในแง่ดี ง่าย ๆ สบาย ๆ เหมือนเราจะรู้ได้ว่าเค้า "สุขใจ"

"คิดว่าง่าย.. อะไร ๆ ก็จะง่ายไปอย่างนั้น ตามที่ใจเราคิด" บางทีก็เราเองนั่นแหละ ที่กดดันตัวเองให้ป็นทุกข์

 

วันนี้ไปก็โดนแกล้งสไตล์ลูกน้องที่ไม่มีเจ้านายมาดูแล

"You don't want to talk with me, right ?"

บ้าจริง ตาบ้านี่ เห็นเจ้านายไม่มา ขู่เราใหญ่

 

"ส่งของน้อยไปนะ..เอากลับไปได้มั๊ยเนี่ย" 

"อะไรกัน ยูก็ขนของกลับไปสิ.."  

"อ่อ..ไม่ได้ใช่มั๊ย งั้นจะรับไว้ให้ก็ได้"

ไม่อยากอ้าปากพูดด้วยเลย แต่ละคนตัวยังกะยักษ์

..น่ากลัว ยังกะจะจับเรากิน (เดินมาตั้ง 3 คน)

  

รู้ว่าเค้าหยอกเล่น แต่ถ้าเจ้านายอยู่

เค้าคงกำลังยืนยิ้มให้ จากที่ไหนสักมุมของห้อง

แล้วก็จะบอกเจ้าพวกนี้ว่า "เลิกแกล้งเค้าได้แล้ว..เอ็งก็"

 

แต่ไม่มีเค้าแล้ว.. โอ๊ะ เหงาจัง..

รู้สึกเหมือนลูกตามัน "ฉ่ำ ๆ" 

 

หยุดเสาร์อาทิตย์นี้ ขอพักหน่อยดีกว่า..